Koray ÜLGER
UMUDA KELEPÇE VURULMAZ !
09.03.2017

Umut, hayatın belki de idame sebebi…

Umutla yaşamaz mıyız biz yarınları, her daim bir şeyler beklemez miyiz hayattan… 

Gelmişiyle, geçmişi ile sorgulamaz mıyız, hayatın bağrımızdan kopardıklarını…

8 Marttı aslında yazımın tarihi ama, var olma sebebimiz kadınlarımızın bari bu günlerde sımayayım canını dedim…

Neyse sabah yine klavye başındayım işte…

Parmaklarım gezinirken harflerin üzerinde aklımda deli, sorular…

Kadınlar günü mü?

Anneler günü mü?

Yoksa özel daha ne bileyim birkaç zaman mefhumu mu?

Bir anda sarsılıyor belki 20 yaşında toprağa verdiklerini hissedince kadınlar günün de eli öpülesi anaların…

Onları hatırlayacakları bir kadınlık mı kaldı ki aslında hayatlarında, ya da özel bir gün…

Hasretle beklemiyorlar mı sizce, fidanlarına kavuşacakları o mahşeri…

Sonra çıkıyoruz, mangalda kül yok arkadaş, herkeste bir seferberlik sanki düşman işgalinden kurtulmuşçasına…

Bir günde mi hatırlıyoruz kadınlarımızı…

Bakın kadınlarımız dedim, nerden senin oluyorlarmış ki Koray efendi.

Dürtülerle yönetilmemiş miyiz biz her daim, bir sahiplenme, bir büyüklük…

Bir hayvan gibi iç güdülerle yapmadık mı, üçüncü sayfa haberlerine konu olan hikayeleri…

Gücümüz yettiği de doğrudur onlara, defalarca el kaldırmışlığımız, kafasına sıkmışlığımız, sokakta saçlarından sürüklemişliğimiz de vardır aslında.

Her gün yeni örneklerde görüyoruz, yaşıyoruz…

Dolmuş koltuklarında tecavüzlere mi uğratmadık onları, yoksa daha bebekken mi kirletmedik…

Tekmelemedik mi sanki, etek giydi diye…

Yurt köşelerinde soğuk battaniyelerin altından mı çıkartmadık yoksa…

Ve yahut, kirlettik, gömdük, üstünden yıllar geçti, kimseye bir şey demedik…

Rahat vicdanla yaşamadık mı ki…

Yoksa karnı burnundayken dahi tarlaya mı sürmedik, temizliğe mi göndermedik?

Elinden de o günkü üç beş kuruş yevmiyesini mi almadık.

Kahvede kumar mı oynamadık o “RIZK” peşinde koşarken…

Bir çocuk nasıl çocuk yapar demedik… Düşünmedik, hiç mi hiç aklımıza da gelmedi, insan değil ki onlar gözümüzde…

Duyguları olamaz onların…

Oyun çağındayken, oyun oynatmaya verdik,

Masal dinleyecekken, masal okur buldular kendilerini…

Pis bir sigara kokusuyla, yarı baygın sarhoş bir suret gördüler akşam sığıntı oldukları damın kapısında…

Koca deniyordu onlara, KOCA…

Evet, kocamışlardı…

Peşkeş çekilmemişler miydi…

Beyin ölümü gerçekleşmiş varlıkların, beyin ölümü gerçeklemiş varlıklara…

Kimi zaman hiç uğruna, kimi zamanda el kiri…

Rant kapısı olarak mı görmedik onları, babaları yaşındaki adamlara kuma verirken… veya basit para hesabı mı yapmadık, ilersini düşünmeden…

Evet, umuda kelepçe vurulmaz…

40 sene yaşadım bu umutla…

Hevesle, düzelecek medeniyet dedim…

RAB dahi ayaklarına sermiş cenneti dedim…

Umut dedim, umut…

 

 

 

 

 


Bu yazı 1645 kez okundu.

Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve tamamı büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. Ayrıca suç teşkil edecek hakaret içerikli yorumlar hakkında muhatapları tarafından dava açılabilmektedir.



HAVA DURUMU

ANKARA

SON YORUMLAR

ANKETLER

Bugün Seçim Olsa Hangi Partiye Oy Verirdiniz?

Kanal38 © 2018 | İzinsiz ve Kaynak gösterilmeden kullanılamaz.

KANAL38.COM