Koray ÜLGER
PEDALIN BÜYÜSÜ
10.10.2017

Dün izledim yine Cumhurbaşkanlığı Bisiklet Turu, bisikletin hikayesi yüreğimin yarası…

İşte benim gözümde pedalla gelen mutluluk…

Pedala attın mı ayağını, huzur alır ya içini Bende de öyle oluyor arkadaş. Belki en büyük ayrımcılığımdır hayatla sevdiklerimle aramdaki Bisikletim…

Hayatımın her döneminde Yaradan nasip etti iyi-kötü bir pedallı vesait. Vesait olarak çok kullanmasam da hep bir keyf aracım oldu. Ne zaman selesine otursam, ne zaman o gidonu tutsam hep umut doldu için…

Hele çocukken, çocukken bir başka, bambaşkaydı Bisiklet…

Şimdiki gibi envai çeşidi yoktu belki ama bir pinokyo, birde büyüklerin kullandığı Bisan bisikletler vardı. Çocukluğum sonlarına doğru artık gençliğe adım attığım yıllarda BMX diye bir furya başladı. Ama benim hayalim hep o bozulmaz, kırılmaz, kocaman cüssesi ile büyüklerin bindiği Bisan marka bisikletler oldu. Yalçın amca vardı bizim oralarda…

Babamında arkadaşıydı taa öğretmenlik yıllarında…

Onun vardı koyu yeşil, cam gibi…

Öyle güzel bakardı ki bisiklet yıllardır sıfır gibi dururdu.

Her gün siler, yıkar, yağlar birçok bakım yapar ve itina ile binerdi ona…

Evi de uzaktı ya, hani arabada kısıtlı, belki bisikleti onun can yoldaşı, yol arkadaşıydı.

İyi bakılmalıydı, tabii ki, yolda bırakmamalıydı.

Çok özenirdim ona ve bisikletine.

Eski yıllar, öğretmenlerin, çamur deryası olan yollarda, kıravatlı, grantuvalet giyindiği, İspanyol paça pantolonların, yelken yaka gömleklerin, masa örtüsü enindeki kıravatların kısacık bağlandığı yılardı.

Herkesin maddi gelirlerinin hemen hemen eşit olduğu, bu kadar sınıf farkının yaşanmadığı, komşunun kazanında ne kaynarsa bir benzerinin senin kazanında kaynadığı yıllardı.  

Bir mutluluk vardı, en azından paylaşmayı bilen bir zumre ile beraber yaşıyorduk. Arkadaşlarımızın bisikletlerine teklifsizce binebiliyorduk.

Bazen kızsalarda hemen unutuveriliyordu kavgalarımız… 

Bisikletlerle beklide o yıllarda tanıştım…

İlk bisikletim hi,ç unutmam Ali Ulvi amca vardı komşumuz, öğretmen idi eşi ve kendisi, iki tane çocukları vardı. Kızlarının isminin hatırlayamadım ama oğulları Oğuz abi idi. Onların Ankara’ya tayinleri çıkıpta evlerini boşalttıkları bir dönemde o benim yıllardır aşkım olan o Alman malı bisiklet araca sığmadı. Daha doğrusu kamyona konulmak için unutulmuş, taksiye de sağmamıştı. Oğuz abi de artık baya büyümüş bisiklet küçük geldiği için bana verilmesine çok da umursamamıştı.

Ankara’!da büyüğünü alalım bana baba dedi ve geçti…

O’nun için belki vazgeçmesi o kadar kolay olan bisiklet benim çocukluğumun hayaliydi ki anlatamam…

O bisikletin heyecanı ile kaç gün uyumadım bilmiyorum.

Zira ön lastiği patlamış ve tamir edilmesi gerekiyordu.

Fakat tamirat için babam beklenmeliydi…

Lakin lastik yarılmış, iç lastikde tamir olmayacak şekilde patlamıştı…

Bu defa da ayın başı beklenmeliydi, çünkü iç lastik tamirattan çok pahalı ve babam maaş almamıştı.

Ayın başına kadar o bisikleti hiç ayırmadın yanımdan…

Binemedim ama hiç de ayırmadım…

Yatarken de ayırmadım, top oynarken de…

Nereye gitsem hep yanımda oldu o bisiklet…

Ve aybaşı geldi…

İşte çocukluk, o zaman ne kadar ödendi, babam onun yüzünden sıkıntıya girdimi, böyle şeyler hiç ilgilendirmiyordu beni…

Şimdi belki alım gücü ve kazançlar farklılaştı, kolay görünebiliyor sizlere arkadaşlar ama o zamanlarda alım gücü gerçekten çok sıkıntılıydı. Özellikle böyle bisiklet malzemeleri falan lükse mi girerdi anlamam ama çok pahalıydı.

Zordu..

Geçimde zordu, kıtkanaat diye bir laf vardı…

Şimdi zor duyuyorsunuz belki ama o dönem herkesin dilindeydi, kıtkanaat geçinmek..

Zira benim aşkım zaman zaman bozulur, parça kırar, maşası eğilir, lastiği patlar ve bini derinden üzerdi.

Rahmetli babama yalvarırdım,

O da kıyamaz, maaşı bekle sıpa derdi…

Yani bisiklete alınacak küçük bir parça ne kadar aile bütçesini sarsardıysa, o parça için maaşı beklerdim.

Şimdi de burada özür dilerim baba, bana kıymadığın için o günlerde ne kadar sıkıntı çektiysen özür dilerim…

İşte aşkımla böyle tanıştık…

Ve yaklaşık 30 yıldır beraberiz, hep başka başka bisikletlerim oldu ama, o hep yanımda oldu hala da yanımda ve onu benden alabilecek bir para birimi yok…

Bisiklet böyle bir aşk…

Aşık olmanız dileğiyle… 


Bu yazı 1344 kez okundu.

Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve tamamı büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. Ayrıca suç teşkil edecek hakaret içerikli yorumlar hakkında muhatapları tarafından dava açılabilmektedir.



HAVA DURUMU

ANKARA

SON YORUMLAR

ANKETLER

Bugün Seçim Olsa Hangi Partiye Oy Verirdiniz?

Kanal38 © 2018 | İzinsiz ve Kaynak gösterilmeden kullanılamaz.

KANAL38.COM