Koray ÜLGER
YALÇIN AMCA…
12.10.2017

Hayatımızın büyük figürleri gidiyor elimizden bir bir…

Önceki gün ise rahmetli babamın en yakın dostlarından, arkadaşlarından belki de sırdaşlarından birini uğurladık ebediyete…

Babamın meslektaşı, arkadaşlarımın babası emekli öğretmen Yalçın amca göçtü ebediyete…

Üzüldük be…

Çocukluğumun figürleri gidiyor ellerimin arasından…

Babam gözleri görmeyen, özel bir adamdı…

Gözlerinin eksikliği beynine yansımıştı, gelişmişti ve bir çok adam yaptıklarına bakınca görmediğine inanmazdı ki gerçekten çok becerikliydi…

Diğer duyuları çok ama çok gelişmişti, gözlerinin eksikliğinden…

Gencecik bir öğretmenken düşmüştü belki de o lanet BEHÇET’in ağına…

Behçet gözlerine vurdu rahmetlinin idealist bir öğretmeni karanlığa hapsetti.

Yalçın amca meslektaşı arkadaşıydı dediğim gibi…

Arkadaşının gözleri görmeyince, onun gözleri oldu yıllarca…

Kapının önünde beklerdi Yalçın amcanın gelişini…

Yalçın amcada o tertemiz bisikleti ile bize kadar gelir, babamın yanında bisikletten iner, girer dostunun koluna başlarlar sohbet etmeye…

Çarşı yolunda…

Her zaman gittikleri bir çay ocağı vardır…

Orada toplarla milleti başlarına, başlarla vatan kurtarmaya…

Ee iki öğretmen, idealist, bilgili, kimin bir derdi olsa akıl almaya gelir yanlarına…

İkindi ezanı okundu mu namaz vaktidir namaz sonrası ise eve gitme vakti…

Her gün yorulmadan, sıkılmadan yılarca babamın gözleri oldu Yalçın amca…

Bana da harbiden bir amca…

Arkadaşlarıma ağabeylerime de baba…

Çocuklarını da hep ailemizden biri gördük…

O elim Behçet hastalığından önce Aziz abi Yalçın amcanın oğlu, babamında öğrencisi, hep saygı gösterdiler aile olarak babama, tabii ki bende onlara…

Çok üzdün be Yalçın amca…

Babam erkenden gitti de, sana ne oldu be amca…

O Çocukluğumun kırmızı yanakları ile bana gülen, bisikletinin üstünde hep hayallerimde olacak Yalçın amca…

Bisiklet diyince…

Yeşil bir bisan bisikleti vardı…

Gözü bakar, pırıl pırıl binerdi…

Kasketinin altında gülen gözlerle, etrafa enerji saçardı Yalçın amca…

Özliycem Yalçın amca, senide özliycem…

Tıpkı babama yandığım gibi…

Yaşlanıyor muyuz nedir, bilemedim…

Çocukluğum gidiyor bir bir parmaklarımın arasından…

Selim geliyor aklıma, çocukluk arkadaşım…

Zafer abi, Aziz Abi, Yavuz abi, sonra Funda abla, poaçalar börekler…

Başımız sağolsun be…

Güle güle Yalçın amca… 


Bu yazı 4473 kez okundu.

Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve tamamı büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. Ayrıca suç teşkil edecek hakaret içerikli yorumlar hakkında muhatapları tarafından dava açılabilmektedir.



HAVA DURUMU

ANKARA

SON YORUMLAR

ANKETLER

Bugün Seçim Olsa Hangi Partiye Oy Verirdiniz?

Kanal38 © 2017 | İzinsiz ve Kaynak gösterilmeden kullanılamaz.

KANAL38.COM