Gizem ABATAY
KANSER!
04.02.2018

‘Kanser’ son yılların engellenemeyen, durdurulamayan en büyük hastalığı şüphesiz ki. Artık genç, yaşlı hatta çocuk demeden herkese uğrar oldu!

 4 Şubat her yıl ‘Dünya Kanser Günü’ olarak ayrılmış gündür.

Kanseri en yakınında tabir-i caizse ensesinde hissetmiş biri olarak köşemde ‘Muhabirin Kaleminden’ dökülenler!

Hiç unutmam ‘Kanser’ kelimesini ilk kez 2004 yılında 23 Nisan’dan bir gün önce annemden patolojiye gönderilmek üzere alınan biyopside duymuştum. Keşke duymakla kalıp yaşamasaydım, yaşamasaydık dediğim günler, aylar ve yıllar oldu. Kanser o yılın 22 Nisan günü bizimle eve gelip tüm ailede varlığını sürdüren ve bizim hayatımızı değiştiren en önemli unsur oldu.

Tabii biz devam eden günlerde de kanserle yaşamaya devam ettik. Kanser peşimizi hiç bırakmadan bizle yaşayan, bize üzüntü veren ama bu üzüntüyü yaşamıyor gibi anneme belli etmeden hayata devam etme mücadelesi yaşattı. Gelen patoloji sonucuyla beraber iki hafta içinde beni sadece evin liseye geçiş sınavına hazırlanan biri olmaktan çıkarıp evin işlerini yapabilen, kardeşine bakan ve annesiyle ameliyata giden birsi yaptı. Tabi bunlarla kalmayıp ilerleyen günlerde haftada birkaç gün radyoterapi ve son aşamada da annesiyle kemoterapiye giden bir kız çocuğu yarattı.

Bunları kuşkusuz kansere borçluyum ama o benim için illet olan hastalığa teşekkür edemem, etmeyeceğim de!

Evimize gelen kanser on ay sonra giderken annemi de götürdü. Şimdi daha fazla ne demem beklenir ki kanser hakkında ?

Tam on üçüncü yılında annemizin gidişinin kanserle ilgili ilk kez yazabiliyorum. En yakınımda daha ilkokulu bile bitirmemişken kanserle tanışmış olmamdandır ki, bugün bile kanser kelimesi geçince annemin o hastalıkla savaştığı on ay gözümün önünde canlanır hep.

Kanser hastaları için en zor dönem belki de kemoterapi seansları döneminde dökülmeye başlayan saçlarıdır. Bizim için en zoru da bu olmuştu. Daha on dört yaşındayken ilk kemoterapi seansından   bir süre sonra annemin saçları dökülmeye başladığı için bana saçlarını tamamen kestirmesiydi belki de bu beni bir anda büyütüp, kocaman insan yaptı.

Kanser için denilecek şey, eğer ‘kanser’ kelimesi varsa umut ve moral mutlaka olmalıdır. Kanser günü için belki de tek temennim artık anne-babalar ve minicik bebekler bu hastalık yüzünden hayatlarını yitirmesinler.

Konu kanser olunca ‘Muhabirin Kaleminden’ ancak bunlar döküldü. Umut ve moral dolu bir hayat umuduyla. 


Bu yazı 651 kez okundu.

Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve tamamı büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. Ayrıca suç teşkil edecek hakaret içerikli yorumlar hakkında muhatapları tarafından dava açılabilmektedir.



HAVA DURUMU

ANKARA

SON YORUMLAR

ANKETLER

Bugün Seçim Olsa Hangi Partiye Oy Verirdiniz?

Kanal38 © 2018 | İzinsiz ve Kaynak gösterilmeden kullanılamaz.

KANAL38.COM